مقایسه پردازنده های Core و Xeon شرکت اینتل.

cpu intel xeon vs intel core

پردازنده های Core و Xeon پردازنده های Core اینتل خط “تولید و عملکرد” پردازنده های اینتل محسوب می شوند. پردازنده های Core از پشتیبانی Xeon برای حافظه تصحیح خطا برخوردار نیستند.

کامپیوتر های شخصی و رایانه های شخصی و رومیزی از پردازنده‌های اینتل موسوم به Core i (مانند Core i5 و Core i7) بهره می‌برند. اما در سرورهای با پردازش بالا، از سری پردازنده‌های Xeon شرکت اینتل استفاده می‌شود. تفاوت بین این دو نوع پردازنده برای بسیاری سوال بوده و هست. درادامه سعی داریم تا تفاوت این دو پردازنده اینتل را تا جای ممکن برای شما بیان کنیم.

پردازنده زئون


پردازنده‌های Intel Xeon در حقیقت پردازنده‌های چند هسته‌ای با تعداد رشته‌های پردازشی زیادی هستند که براساس دستور ساختاری سیستم‌های 64 بیتی طراحی شده و بازار سیستم‌های سرور، دیتا سنترها و ایستگاه کاری یا به اصطلاح بخش WorkStation را هدف قرار داده‌اند.

تمام پردازنده‌هایXeon دارای برنامه مدیریت دیتا سنترها یا به اختصار DCM هستند که این ویژگی اجازه می‌دهد تا محصولات مورد نظر به طور پیشرفته‌ای بر روی اطلاعات و داده‌های سرورها و دیتا سنترها نظارت خاص داشته باشند که این امر مختص به سی پی یو های زئون سرور و ورک استیشن میباشد. مادربرد هایی که برای این پردازنده تولید میشوند از 2 الی 8 پردازنده پشتیبانی میکنند.

پردازنده‌های اینتل Xeon برای سرورها بسیار مناسب هستند و پیکربندی چند هسته‌ای و سازگاری با سوکت‌های مختلف همراه با پشتیبانی از حجم زیاد حافظه‌های اصلی این امکان را فراهم می‌کند تا در سیستم عامل‌های بخش تجاری 64 بیتی Windows Server میایکروسافت و سیستم عامل لینوکس سنت os به بهترین سطح عملکردی دست یابند، از ویژگی های پردازنده های Xeon قابلیت مدیریت توان مصرفی آنها با توجه به میزان بار پردازشی سرورهای مختلف می‌باشد.

workstation
با پیشرفت سریع فناوری و نرم افزاری در صنعت ای ساخت سرورها و ورک استیشن‌های پیشرفته نیاز به پردازنده‌های مرکزی با قابلیت پشتیبانی از دستور العمل‌های مختلف پردازشی بیش از گذشته احساس شده است که شرکت اینتل با معرفی هر نسل جدید معماری پردازنده‌ها تغییراتی بنیادی را در خانواده  Intel Xeon Processor-  ایجاد می‌کند.

قرار دادن دستور العمل‌های هوشمند پردازشی و مدیریتی سرورها درخواست‌های سریع پردازشی برای زیرساخت تعریف شده نرم افزارها (SDI)، نمایش معیارهای کلیدی از طریق تله متری جهت فعال سازی زیر ساخت برای ارائه خدمات با بهترین عملکرد، انعطاف پذیری و بهینه سازی هزینه‌ها تنها بخش کوچکی از اقدامات اینتل جهت بهبود فرآیند پردازشی سیستم‌های سرور و دیتا سنترها می باشد.
پردازنده‌های اینتل زئون به جهت اینکه برای تسهیل فعالیت‌های بخش تجاری طراحی شده‌اند دارای قیمت بسیار زیادی هستند و برخلاف سری Core برای کاربران خانگی یا عادی برنامه‌ ریزی نشده‌اند.
پردازنده‌ Intel Xeon به مقدار زیاد کش سطح سوم (L3 cache)، پشتیبانی از ECC RAM، طول عمر بیشتر و بهره مندی از فناوری Hyperthreading مجهز شده اند.

پردازنده‌های Intel Core در واقع رنج پردازنده هایی با دو الی 12 هسته اصلی همراه با رشته‌های پردازشی محدود هستند که به یکی از پرفروشترین محصولات رده سیستم های رایانه‌ای در چند سال اخیر تبدیل شده اند، برخلاف سری Xeon پردازنده‌های Core کاربران بخش سیستم‌های رومیزی و خانگی از جمله لپ‌تاپ را هدف قرار داده‌اند. و مادربرد های پشتیبانی کننده از این سری پردازنده های اینتل سری i5,i7,i9 تنها از یک پردازنده پشتیبانی میکنند.
این سری از پردازنده‌ها به دلیل فرکانس کاری زیاد دارای توانایی منحصر به فردی در پردازش برنامه‌های محاسباتی دسکتاپ محور می‌باشند، همچنین در بخش مجازی سازی برنامه‌های گرافیکی تجربه بسیار بهتری را فراهم می‌کنند.

این ویژگی عملکرد مناسبی را در بازی‌های رایانه‌ای در پی خواهد داشت و با توجه به این موضوع که اکثر بازی‌های ویدئویی جدید برای پردازنده‌هایی با چهار الی هشت هسته پردازشی اصلی بهینه شده‌اند، در نتیجه انتخاب اول و آخر اکثر گیمرها برای تهیه سیستم گیمینگ خود به محصولات Intel Core خلاصه خواهد شد.
سری پردازنده های اینتل Core دارای سه بخش اصلی با نام‌های Core i7، Core i5  Core i3 و پردازنده جدید شرکت اینتل Core i9  می‌باشند که طبق تعداد هسته‌های پردازشی و عملکرد کلی تقسیم‌بندی می‌شوند.

پردازنده‌های Core i9 و Core i7  با توجه به فرکانس زیاد و طراحی ویژه‌ای که دارند برای برنامه‌ها و نرم افزارهای وابسته به دستورات پردازشی Single-Thread مشابه با بازی‌های رایانه ای فوق‌العاده سریع عمل می‌کنند. 
از جمله مزیت‌های پردازنده‌های اینتل Core می‌توان به قابلیت اورکلاک پذیری زیاد و استفاده از تراشه گرافیکی یکپارچه اشاره کرد.

گسترش بخش گرافیکی پردازنده‌های اینتل هم اکنون که زمان زیادی از معرفی نسل جدید پردازنده‌های کبی‌لیک و کافی‌لیک نمی‌گذرد، به بیشترین پتانسیل عملکردی خود رسیده است و محصولات مورد نظر به راحتی از پس بازی‌های رایانه‌ای امروزی بر خواهند آمد.

در پایان به چند تفاوت اصلی بین پردازنده‌های Core اینتل و Xeon شرکت اینتل اشاره شده است:

  • پردازنده‌های Xeon از QPI  دوم برای به کارگیری در مادربردهای دارای دو سوکت پردازنده بهره می‌برند.
  • پردازنده‌های Xeon از فناوری Intel Direct IO و Integrated IO پشتیبانی می‌کند اما سری Core i و دسکتاپ خیر.
  • پردازنده‌های Xeon تا چند برابر بیشتر از حافظه کش نسبت به پردازنده‌های معمولی و پیشرفته دسکتاپ پشتیبانی می‌کنند.
  • پردازنده‌های Xeon از ECC Memory و یا سیستم تصحیح خطا در پردازش حافظه پشتیبانی می‌کنند.
  • پردازنده‌های Xeon  تا حدود 2 ترابایت از حافظه رم پشتیبانی می‌کنند اما پردازنده‌های دسکتاپ نهایتا در سری های بسیار بالای خود از 128 گیگابایت.
  • پردازنده‌های Xeon از تعداد بیشتر کانال نصب حافظه نسبت به پردازنده‌های دسکتاپ پشتیبانی می‌کنند.

برگشت به بالا
X